കാലത്തിനു പിന്നിലേക്കും അനന്തത ....
മുന്നിലേക്കും അനന്തത ...
ഈ നിമിഷകമാകട്ടെ,
അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത
നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലുണരും മുന്നേ ...
ആ അനന്തതയിലെവിടേയ്ക്കോ
മറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...
ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ചില രാത്രികളോട് പറ്റിപ്പിടിച്ചുകിടക്കുന്ന നിശ്ശബ്ദതകൾപോലെ, ഏറ്റവും ശാന്തമായി പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴപോലെ, ഒറ്റനിറത്തിൽ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞ കവിതപോലെ, മരണത്തിന്... എന്തോ ഒരു സൗന്ദര്യമുണ്ട്...
ഏറ്റവും അഗാധമായ മൗനങ്ങൾക്കടിയിൽ വെളിച്ചം കാണാതെ കിടക്കുന്ന ചിരികളുണ്ട്. ലോകം വച്ചുനീട്ടുന്ന വ്യാജച്ചിരികൾക്ക് മറുപടിയാക്കാതെ ഞാനൊളിപ്പിച്ചുവച്ച ചിരികൾ. നീയത് എത്രവേഗമാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ഒളിച്ചുവച്ച എന്റെയാ ചിരികളെ എത്ര മനോഹരമായാണ് നീ മോഷ്ടിച്ചത്.
